Chocolate Bay is de beste catamaran van allemaal.

In Sotogrande zijn Michel en Alistair van boord gegaan want ik kwam eraan, plaats ruimen mannen!

Wel tof, mijn huurautootje stond klaar aan de luchthaven in Malaga en na een uurtje rijden door de prachtige bergen kon ik eindelijk mijne man terug knuffelen, mijne knuffelbeer, wij blij, precies in het begin van een relatie, plezant zenne, ik kan dat iedereen aanraden!

Bootje was proper, ik heb dan alles in orde gebracht in de kamers zodat we Marc & Alice en Davy een leuke ontvangst konden bezorgen, Alice & Davy zijn een Engels koppel die aan boord blijven tot in Tenerife, Marc blijft aan boord tot in Guadeloupe.

Davy kookt en Alice helpt hem wat, ze moet wel opletten om niet zeeziek te worden dus zit ze veel boven waar je er het minst last van hebt. Hij kookt echt lekker, en gezond!

Na enkele zalige dagen vertrek ik terug naar huis en Chocolate Bay en zijn crew vertrekt richting Gibraltar, tanken is daar zeer goedkoop dus voltanken!

De dag erna zijn ze vertrokken uit Gibraltar richting Marokko maar wegens te hoge golven en 30 knopen wind op de kop was het nodig om Gibraltar terug binnen te varen, om dan de dag erna toch weer te vertrekken want het weer wordt er niet beter op, ze moeten erdoor, wind is gezakt maar toch nog zeer bumpy, met hoge golven langs de Marokaanse kust, nergens plaats om binnen te varen, dus dan maar ineens richting Tenerife de komende dagen.

Eindelijk hebben ze de juiste tradewind stuurt hij mij via Iridium Go want zo kunnen we communiceren, +20 knopen, hoge golven vangen hun, ze vliegen over het water, gemiddelde van de laatste 10h is +9knopen! Dit is genieten voor onze crew, echt zeilen!!

Vanmorgen zijn ze aangekomen in Tenerife en het was een zwaar laatste stuk, meer daarover in de volgende blog…

Loving Katey.

Van Ibiza naar Gibraltar#catamaran Chocolate Bay

Momenteel is de crew van Chocolate Bay de oversteek aan het doen van Ibiza naar Gibraltar.

De crew is de kapitein plus zijne maat Michel die ook kapitein is op hetzelfde jacht als het onze(PSV2 denk ik dat ze noemt) en ook geen 2 linkerhanden heeft dus hij is wel nuttig denk ik, merci Michel om toch mee te zeilen in uw drukke & hectische periode! En Alistair is een Engelse zeilvriend die in elke zin een mop verteld en hij is nog grappig ook dus ook tof om mee aan boord te hebben voor mijne man.

Zeilen met z’n 2(!s altijd leuker)

Mijne man heeft de voorbije weken alles alleen moeten doen dus ik was wel wat ongerust, en terecht want hij heeft toch een storm gehad dat er niemand aan boord of van boord kon, moeten vluchten uit een baai zodat hij niet op de rotsen of op het strand zou gegooid worden en daardoor is ons Pralinneke zijn touw was doorgesneden door een schroef tijdens het anker ophalen (zonder ankermeisje aah jaa).

Ons Pralinneke zal wel bang geweest zijn!

Dus ons Pralinneke los, anker nog niet los dus Marco wou erachter springen maar met golven van 2 meter in de baai en sterke stroming ben ik blij dat hij dat toch niet heeft gedaan. Wel ongeloofelijk hoe andere zeilers mekaar helpen, totaal onverantwoord is er dan een andere dinghi achteraan gegaan en heeft hem aan een boei kunnen vastmaken, oef, echt helden die mannen, die dingi ging regelmatig verticaal zodat Marco dacht dat ze er niet meer in zaten…

Kom nu op de catamaran Michel!

In de namiddag was de zee iets rustiger en Chocolate Bay is dan binnengevaren in de haven zodat Michel eindelijk aan boord kon(wegens het slechte weer moest hij een nacht op hotel).

De dag erna moest ons Pralinneke natuurlijk nog gehaald worden, dus Marco zijn flippers aan en toch die golven in (tzou ni waar zijn geweest als ik er was;), 500m zwemmen tot aan den dinghi was zwaar maar als em dan nog niet start omdat de batterij kapot is van al dat zout water is ni tof, dus Marco maakt ons Pralinneke los van de boei en begint naar de kant te roeien maar da was er gene:), terug naar die boei, pralinneke terug vast en de kapitein terug in het sop, blijven zwemmen blijven zwemmen…steendood mr veilig terug op Chocolate Bay geraakt.

Kom nu op de catamaran Alistair!

Ook Allistair is aangekomen dus omdat de wind redelijk goed zit vertrekken ze de dag erna om naar Gibraltar te zeilen, eerst de dinghi opgepikt, ging vlot nu, fair winds zou ik zeggen.

Vertrokken met halve wind , het zal een bumpy oversteek worden, ik zie op marine traffic dat ze richting Cartagena varen, waarschijnlijk gaan ze daar een stop houden, veel golven en veel wind denk ik, ik wacht op een telefoontje van mijn man vandaag, eens ze terug verbinding hebben zal hij mij direct wel bellen, mis hem zenne mn beereke!

Vandaag mijn gallery bijwerken op onze website, dat moest ik al lang doen, en dan naar mijn paardje, hopelijk regent het weer niet;), en vanavond naar het schoolbal van mn kleinste beereke. Whoep whoep!

Loving Katey.

Katey & Marco even niet samen.

Zalig aangekomen in Sardinië, nog even 3 daagjes van mekaar genieten, Cagliari bezoeken(heel tof), scooter huren, flamingo’s gaan zoeken, lekker eten, fietsen en dan…afscheid nemen van mekaar want ik ga nu naar België totdat Marco met Chocolate Bay aankomt in Tenerife.

Als je altijd samen bent en alles samendoet kijk je daar eerlijk gezegd ook effe naar uit, maar we weten uit ervaring dat we het na een week ofzo al beu zijn en mekaar toch al gaan missen.

Katey naar huis!

Ik stap op het vliegtuig met 2 traantjes, 1tje omdat ik Marco zooo hard ga missen en 1tje omdat ik zooo gelukkig ben dat ik iedereen kan terugzien, Liam, onze kids, paardje, ouders, familie, vrienden, joepieeejeee.

Marco met vrienden EN eindelijk de zoon.

Van Santorini naar Ibiza komen Marina & Fredje aan boord om Marco te vergezellen naar Ibiza en natuurlijk om de ervaring van de catamaran eens te voelen, was geslaagd.(maar niet gaan feesten,!, had ik niet verwacht).

En in Ibiza komen Dimi(de zoon) & Niels(vriend van de zoon) aan boord om de papa te zien maar ook: OM TE FEESTEN ( en dat blijkt gelukt te zijn, jesus christus;)

Mis hem, mis haar.

Ja dus, pff dat is al lang zenne, we zien wel of we het volhouden tot in Tenerife…

Het mondaine eiland Panarea.

We zijn geankerd in een prachtige baai op Panarea, en er liggen hier meer catamarans dan monohulls, en toch heel rustig, Marco wilt hier nog niet weg maar in de namiddag vertrekken we dan toch naar het grootste eiland van de archipel, Lipari.

Chocolate Bay ligt geankerd recht voor de ingang van een klein haventje, we zijn niet van plan om te blijven, gewoon even van boord om het gezellige plaatsje te bezichtigen, maar het was zo gezellig dat we daar blijven hangen zijn, ne lekkere limoncello spritzz(zoals ik hem aan boord maak, bijna zo lekker)en wat Italiaanse antipasti en overheerlijke parmaham, meer moet dat niet zijn.

Marco had het anker van de dinghi weggegooid zonder de touw vast te maken, hilarisch dus met kleren en al en voelen met zijn voeten of hij het vond, niet dus, das iets voor morgenvroeg als het licht is, ik lig in ieder geval plat van het lachen(mss hebben die 2 cocktails er iets mee te maken? 🙂

Zetten we de zeilreis verder?

’s Morgens anker gevonden en nu kunnen we naar Palermo vertrekken, terug naar Sicilië dus.

Wij zijn dus redelijk boertig voor dat haventje blijven liggen heel de nacht, ja seg, we vertrekken toch vroeg, maar eigenlijk niets voor ons om zo iets te doen:)

Heel de dag op motor maar ik zeg altijd, That’s my kind of sea, zo plat de zee, precies een meer.

Palermo en Sardinië.

Na 12h aangekomen in de baai vlak naast Palermo, beetje bumpy, niet zo makkelijk om van boord te gaan met ons Pralinneke dus we eten dan maar aan boord een visje op de bbq.We tellen nog eens hoe lang we moeten varen naar Sardinië, 40 uur, oei, beter vertrekken want zondag geven ze iets te veel wind.

Lekker zeilen tot in Sardinie!

Loving Katey & Marco.

Chocolate Bay van Griekenland naar  Italië(Sicilië-Street of Messina-Eolische eilanden)

Ciao bella, zo word ik wakker gemaakt, Marco heeft me de hele nacht laten slapen zodat hij zelf een paar uur kan slapen en dan komen we eindelijk aan in Sicilië. We ankeren in de baai van Giardinna Naxos en bezoeken de oude stad Taormina, heel druk na een paar dagen op zee dus we zijn er niet zo lang gebleven.

Zonnen op een catamaran is de hemel…

Eens we terug op Chocolate Bay aankwamen hebben we van de zon, het zwemmen in het helderblauwe water genoten, hoe snel dat ge de rust gewoon bent, zonder de drukte van andere mensen.

Voor het avondeten gaan we van boord met ons pralinneke(voor diegene die hem nog niet kennen: het is het kleintje van de Chocolate Bay, zo ne flinke!;)

In Italië moet ge toch ne goeie pasta eten dus wij naar een fancy restaurant aan het strand met palmbomen, een beetje Ibizastyle, love it. Nen heerlijke seafoodlinguini met een goei glaasje wijn en goed gezelschap, voila.

Pralinneke wacht ons op.

Voor onze dinghi, ons Pralinneke, moesten we 5 euro liggeld betalen, ja ander land andere regels zeker, dat zullen we wel gewoon moeten worden he, maar als ge daar dan aankomt en ze vragen nog eens 5 euro(ne rare Italiaan) da lukt wel ni met ons zenne, de Marco heeft zichzelf effe breed gezet en hij zette toch een stapje naar achter, ciao, hier komen we dan toch niet meer terug, zo zijn wij.

De zeilreis wordt verder gezet.

Ik was heel moe (en lui ook denk ik) dus we kruipen direct in ons bedje, ik slaap echt lekker, Marco moet er om 5h weer uit, de zeilreis gaat verder naar The Street of Messina en de Eolische eilanden.

15 knopen tegen de wind in, terug wat boenken dus, alleluja zeeziektepillekes, en na een paar uur botsen en knotsen wordt het rustiger en komen we aan in the street van Messina, we roepen op of we het kanaal mogen passeren en we krijgen direct een go! Yes!

Het is een zalige zonnige dag dus genieten weeral, het is wel druk in het kanaal dus wel opletten, we zien zelfs 4 serieuze oorlogsschepen passeren, moeten we bang worden?

En zwemmen moet je hier niet, zoveel kolken en stromingen, en dat is hier 1000m diep, wtf?!

We zeilen naar de Eolische eilanden, een archipel van vulkanische eilanden, we hebben de Stromboli zien uitbarsten vanop het eiland Panarea, sjieke winkels daar, toffe bars en restaurantjes, zo een beetje bohemian sjiek. We eten lekker maar is heel duur en er ligt bijna niks op ons bord dus we krijgen een beetje de slappe lach, lachen is gezond en zo voelt het ook, zelfs op pillendag want dan ben ik niet de vrolijkste want dan mag ik niet drinken he;) Maar ik had echt ne lekkere alcoholvrije cocktail,Schol, yamaz, Salut!

Het is nog ver naar de Caraiben maar we komen toch weer wat dichter bij hé?

Loving Katey & Marco.